send your problem

Tag cloud

αυτοκτονία επικοινωνία φόβος εξωτερική εμφάνιση κιλά σωματικό βάρος αποδοχή απομόνωση μοναξιά άγχος πίεση ομοφυλοφιλία σεξουαλική ταυτότητα διάβασμα ανεργία none

Ερώτηση

απο που να ξεκινησω....

ειμαι 28 χρονων αντρας

το θεμα μου ξεκιναει απο την μερα που εχω χασει την μανα μου..πριν 3 περιπου χρονια..μετα απο 1 μηνα περιπου εμαθα απο την αδερφη μου οτι ο πατερας μου δεν ειναι ο βιολογικος μου πατερας...μετα μαθαμε οτι εχω και μια αδερφη..την οποια την εχουν υιοθετησει..11 μηνες μικροτερη απο μενα..με ολοι την οικογενεια ειμαστε χαλια και μονο με την αδερφη μου τα παμε καλα..ολοι οι υπολοιποι σφαζονται...εκανα μια σχεση με μια κοπελα η οποια ηταν τα παντα για μενα...εκεινη και η μητερα της...καποια στιγμη ομως(λογω υπερβολικης ζηλειας,λογω του οτι οντως γινοτανε αυτο που νομιζα δεν ξερω..)ειδα οτι στν σχεση κατι δεν πηγαινε καλα...η κοπελα μου κοιτουσε με περιεργο τροπο κατα την γνωμη μου αντρες...ειμαι και χαμηλης αυτοπεποιθησης εγω και ενιωθα ποιο χαλια...το συζητησα μαζι της και μου ειπε οτι δεν τρεχει κατι τετοιο και ειναι της φαντασιας μου..μου ορκιστηκε και στην μανα της...εγω ομως παντα σκεφτομουν οτι εκεινη κοιτουσε και εφερνα στο μυαλο μου αυτα τα σκηνικα ολοενα και περισσοτερο...συν οτι δουλευα και με ειχε επηρεασει αρνητικα το γεγονος...μετα απο εναμιση χρονο εκεινη εσπασε και μου ειπε οτι δεν μπορει να ειναι αλλο μαζι μου...και την καταλαβαινω...δεν επρεπε να συνεχιστει αυτη η σχεση..(ειτε ημουν υπερβολικα ζηλιαρης ειτε εκεινη οντως εκανε κατι που με ενοχλουσε..)αρρωστησα με τη κατασταση αυτην...φιλους καλους δεν ειχα ποτε στην ζωη μου..ουτε και γνωστους ωστε να μπορω να δημιουργησω αλλη σχεση μετα απο 6 μηνες..ετσι καθομαι και σκεφτομαι συνεχεια εκεινη..και φερνω στο μυαλο μου συνεχεια τα ιδια γεγονοτα και τρελαινομαι..ηταν οτι καλυτερο ειχα ποτε...(εχω κανει και αλλες σχεσεις..) σας μπερδεψα λιγο ετσι??!!!

θα σας πω τωρα τι γινεται...οικογενεια δεν εχω..εκτοσ απο την αδερφη μου..φιλους δεν εχω...αυτοπεποιθηση δεν εχω...αν και μπορω να πω οτι εχω το χαρισμα της επικοινωνιας...νιωθω ασχημος ζηλευω ακομα και τους αντρες που βλεπω οτι ειναι πιο ωραιοι απο μενα..κοπελα να μοιραστω πραγματα δεν εχω...δουλευω 12 ωρες την μερα,το καλυτερο απο ολα...?μας βρηκε η αλλη μου αδερφη που σας προανεφερα πιο πριν....

τωρα..τι θελω..?θα σας πω...θελω να βρω την αυτοπεποιθηση μου,να κανω παρεες γνωριμιες,γενικα να περασω καλα,να βρω μια κοπελα να περναμε ωρες μαζι και να ευτιχισω λιγο...αν και την αλλ την αγαπαω ακομα...και απο οτι εμαθα απο την ξαδερφη μου η οποια ειναι φιλη της...της εχει μεινει μεγαλη πικρια με αυτα που της εχω κανει...και αυτο με καιει πιο πολυ απο ολα...δεν ξερω αν καταλαβατε και πολλα..ουτε εγω καταλαβαινω τι μου γινεται....ΑΑ!!ξεχασα να σας πω...το μονο πραγμα που με ενδιαφερει αυτη την στιγμη,και με εχει σωσει και απο το να καταρευσω ειναι η γυμναστικη...ευχαριστω αν το διαβασετε και ελπιζω να μην σας αποβλακωσω και εσας...


υστερογραφο:αν μπορειτε να μου βρειτε και ενα φαρμακο να την ξεχασω καλο θα ειναι!!

Απάντηση

Αγαπητέ φίλε,

Καταρχάς ευχαριστώ εκ μέρους της ομάδας του e-help για την εμπιστοσύνη που μας έδειξες καταθέτοντας τους προβληματισμούς σου. Είναι ολοφάνερο από την συνοπτικότητα του γράμματος σου πως έχεις περάσει πολύ δύσκολες και αρνητικά επιβαρυμένες καταστάσεις οι οποίες χρειάζονται ιδιαίτερη εξέταση και προσοχή μία προς μία. Η αλήθεια είναι πως προβληματίστηκα αρκετά για το πού θα έπρεπε να επικεντρωθώ, από πού να αρχίσω και που να καταλήξω.

Η απώλεια ενός δικού μας ατόμου είναι μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας άνθρωπος. Ειδικά όταν πρόκειται για τον γονιό μας. Είναι λογικό λοιπόν οι ευθύνες που έχεις επωμιστεί να σε τρομάζουν και να σε επιβαρύνουν. Και ενώ είχες να αντιμετωπίσεις αυτήν την απώλεια εμφανίζονται στην πορεία εκπλήξεις και απρόοπτα τα οποία όχι μόνο περιπλέκουν τον συναισθηματικό σου κόσμο αλλά φέρνουν τα πάνω κάτω στην καθημερινότητά σου και την ζωή σου. Κάθε μία αποκάλυψη ήταν σα να επρόκειτο για ένα σοκ το οποίο έρχεται να ταράξει την μέχρι τότε φαινομενικά γαλήνια ζωή σου. αν αναλογιστεί κάποιος μέχρι εδώ τα γεγονότα που έχουν συμβεί στη ζωή σου θα σκεφτεί πως είσαι πολύ δυνατός άνθρωπος. Η πηγή της δύναμης σου προφανώς επρόκειτο για την αδερφή σου, της οποίας ήσουν και (και συνεχίζεις να είσαι) προστάτης. Αν και τα παραπάνω ζητήματα είναι ιδιαίτερα σημαντικά (αλήθεια περί βιολογικού πατέρα, ανακάλυψη ύπαρξης δεύτερης αδερφής, συχνοί τσακωμοί μεταξύ συγγενών) και χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής και σημασίας, παρατήρησα ότι δεν επεκτείνεσαι πολύ. Τα συναισθηματικά σου αντίθετα φαίνεται πως είναι ένας τομέας που σε απασχολεί πολύ.

Από την αρχή της περιγραφής της σχέσης σου μου έκανε εντύπωση πως παρόλο που αυτή η σχέση έχει πλέον τελειώσει δεν έχεις ακόμη κατασταλάξει ως προς τι ήταν αυτό που σας έκανε να χωρίσετε. Χαρακτηριστικό είναι το διαζευκτικό «ή» που χρησιμοποίησες όταν εξηγούσες γιατί «έσπασε» η κοπέλα σου και σου ζήτησε να διακόψετε. Όπως είπες, ήταν άραγε η ζήλεια σου ή όντως συνέβαινε αυτό που υποψιαζόσουν. Η ζήλεια είναι ένα αμφιλεγόμενο συναίσθημα. Πολλοί το χαρακτηρίζουν ως το «αλατοπίπερο» της σχέσης και άλλοι σαν το «κακό πράσινο τέρας» που μπορεί να γκρεμίσει συθέμελα μία σχέση. Έχεις ποτέ σκεφτεί που την συγκαταλέγεις εσύ, ή ακόμα και η κοπέλα σου. η επιτυχία μίας σχέσης οφείλεται τις περισσότερες φορές στην αμοιβαία εμπιστοσύνη η οποία κερδίζεται σκαλί-σκαλί (αλλά δυστυχώς γκρεμίζεται σαν μία στίβα από τραπουλόχαρτα). Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι πως καλό θα ήταν να επαναπροσδιορίσεις τα όρια της εμπιστοσύνης της σχέσης που είχες με την κοπέλα. Ρώτα τον εαυτό σου, τι σήμαινε αυτή η κοπέλα για μένα; Την εμπιστευόμουν; Ήταν όντως πραγματικότητα αυτά που έβλεπα και βίωνα ή αποκυήματα της φαντασίας μου; Επίσης υπάρχει μεγάλο ενδεχόμενο αυτά που έβλεπες να αποτελούσαν τους μεγαλύτερους φόβους σου προσωποποιημένους. Δηλαδή να φύγει από κοντά σου και να πάει σε κάποιον άλλον. Πριν απευθυνθείς οπουδήποτε αλλού (είτε ψυχολόγο, είτε ξανά στην ίδια), πρέπει να κάνεις μία ειλικρινή συζήτηση με τον εαυτό σου και να καταλήξεις κάπου. Όσον αφορά το χιουμοριστικό υστερόγραφό σου δυστυχώς δεν υπάρχει χάπι που να το πάρουμε και να ξεχάσουμε κάποιον. Οι αναμνήσεις συνήθως πονάνε μόνο όταν νιώθουμε πως έχουμε αφήσει κάτι ανεκπλήρωτο ή όταν νιώθουμε πως έπρεπε να κάνουμε κάτι διαφορετικά. Μπορεί η λησμονιά να μην είναι η καταλληλότερη επιλογή. Μπορεί η επίλυση των διαφορών (πρώτα με τον εαυτό μας και έπειτα με τους υπόλοιπους) να είναι η καλύτερη.

Επίσης, από αυτά που περιγράφεις παρακάτω είναι φανερό πως η αυτοπεποίθησή σου είναι σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Αυτό είναι ένα πολύ πολύπλοκο θέμα το οποίο καλό θα ήταν να το δουλέψεις με κάποιον επαγγελματία (σε περίπτωση που απευθυνθείς σε κάποιο σύμβουλο). Στην προκειμένη περίπτωση όμως θα ήθελα να σου θυμίσω το εξής. Δυστυχώς στην σημερινή εποχή έχουμε μάθει να κρίνουμε πόσο επιτυχημένος είναι κάποιος μέσω της εμφάνισής του ή μέσω της δουλειάς του και γενικά του κοινωνικού του περιβάλλοντος. Το γεγονός ότι μπόρεσες και ανταπεξέλθηκες σε αυτά που σου συνέβησαν τα προηγούμενα χρόνια έμενα μου θυμίζει δύο λέξεις: δύναμη και επιτυχία. Υπήρξες πολύ δυνατός και συνεχίζεις να είσαι. Δουλεύεις, δεν παραδίνεσαι. Στέκεσαι όρθιος. Πίστεψέ με ατό από μόνο αποτελεί το έναυσμα και το έρισμα να προχωρήσεις, να λύσεις ένα-ένα τα θεματά σου. να αντιμετωπίσεις τα άγχη, της φοβίες, και τις ανασφάλειες σου. και όταν νοιώσεις και εσύ δυνατός (γιατί δυστυχώς δεν φτάνει να το θεωρώ μόνο εγώ ή ο καθένας) τότε θα καταφέρεις να κατακτήσεις αυτά που επιζητάς.

Σε όποια περιοχή της Ελλάδας και να βρίσκεσαι σίγουρα θα υπάρχει κάποιος ψυχολόγος ο οποίος μπορεί να σε βοηθήσει. Μην διστάσεις να απευθυνθείς αν θελήσεις πραγματικά βοήθεια. Να θυμάσαι πως έχεις την δύναμη να προχωρήσεις.

Αν αλλάξει κάτι θα χαρούμε να λάβουμε και άλλο γράμμα από σένα.

Φιλικά,

Μ. Απ.